Öğrenmeyi üretimle kurgulamak
Bir dersi bitirmek o konuyu bildiğin anlamına gelmiyor. Peki ölçüt ne olmalı?
Bir dersi bitirmek, o konuyu bildiğin anlamına gelmiyor. Bunu hepimiz biliyoruz ama eğitim tasarımı hâlâ çoğunlukla "içeriği tamamla" üzerine kurulu.
Tamamlama yanılgısı
Video izlemek, okumakla aynı sınıfta bir etkinlik: girdi alırsın, anladığını sanırsın. Anlama duygusu ile anlama arasındaki fark, ilk kez kendi başına bir şey yapmaya çalıştığında ortaya çıkar.
Bizim yaklaşımımız
Ders çıktısı bir şey olsun. Her modülün sonunda ortaya çıkan somut bir iş var.
Tıkanmak normaldir. Tıkandığın yeri paylaşabileceğin bir yer olmalı; bu yüzden topluluk ile akademi ayrı ürünler değil.
İlerleme, izlenen süre değil. Tamamlama ölçütünü üretilen işe bağlıyoruz.
Bunun tasarıma etkisi
Kurs yapısını kurarken dört farklı ilerleme kuralı tanımladık: sıralı, serbest, takvimli ve baraj notuna bağlı. Hangi kursun hangisine uygun olduğu içeriğe göre değişiyor — tek bir kalıbı herkese dayatmak yerine seçim bırakıyoruz.
Bu yazı bir manifesto değil, bir çalışma notu. Uygulamada yanıldığımız yerler çıkacak; onları da burada yazacağız.